Dagjournaal zondag 25 juni
|
|
Bekijk ook het dagjournaal van donderdag 22 juni >>
Bekijk ook het dagjournaal van vrijdag 23 juni >>
Bekijk ook het dagjournaal van zaterdag 24 juni >>
Edward Gal steelt de show
Bomvolle tribunes bij Kür op Muziek
Het CHIO Rotterdam heeft gekregen waar het vooraf op had gehoopt. De koerswijziging om de belangrijkste dressuurrubrieken naar het hoofdterrein te verplaatsen was een dappere en naar gisteren bleek een juiste. Een uitverkocht huis met enthousiaste dressuurliefhebbers zorgde gisteravond voor een fantastische sfeer. Niet meer knus tussen de bomen op het bosterrein, maar in de spotlights op het hoofdterrein. Edward Gal en Group 4 Securicor Lingh mochten zich de terechte winnaar noemen van de Kür op Muziek (Interchem 2000/Hexagon Prijs).
Dit jaar was het bij Indoor Brabant en Jumping Amsterdam al raak. Gejuich, gejoel en publiek op de banken na de sierlijke en ritmische bewegingen van de paarden. Nederland behoort tot de top op dressuurgebied en dat bewees het gisteren eens te meer. Anky van Grunsven zegevierde niet, maar dat kwam voornamelijk omdat zij er voor koos om de kür met IPS Krack C te rijden. De tangokür was mooi om te zien, werd zeer gewaardeerd door het publiek, maar bleek door een paar foutjes niet goed genoeg voor de eerste plaats (76.100). De kür van Edward Gal met Lingh op zijn inmiddels bekende trancemuziek was eveneens prachtig en werd door de jury het meest gewaardeerd (77.850). De staande ovatie van het publiek was eigenlijk alleszeggend. Ook Imke Schellekens-Bartels presteerde prima met Sunrise (76.000), maar het beetje extra ontbrak om de overwinning voor de neus van Gal weg te kapen. Aan het slot van de kür slopen er een paar kleine foutjes in die haar misschien wel de zege hebben gekost.
Aken
Het moet bondscoach Sjef Janssen goed hebben gedaan dat zijn equipe prima heeft gepresteerd in Rotterdam. Janssen typeerde het CHIO vooraf als een belangrijk observatie- en kwalificatiemoment voor de wereldruiterspelen in Aken van 20 augustus tot en met 3 september. Zijn conclusie is ongetwijfeld dat het A-kader zijn beste beentje voor heeft gezet, ook al kwamen Kirsten Beckers met Broere Jazz gisteren wegens omstandigheden niet in actie. En dan is er ook nog de ontbrekende Laurens van Lieren, die met Hexagon’s Ollright al wel is geselecteerd voor de wereldruiterspelen van Aken. De Zeeuw, die commentaar gaf bij de dressuurrubrieken, krijgt het voordeel van de twijfel, hoewel hij de selectiewedstrijden miste. Wegens een lichte blessure van zijn paard ontbrak Van Lieren bij het CHIO Rotterdam dit weekend. Hij wil zich via de wedstrijden in Hickstead weer in vorm rijden. Janssen kan beschikken over een A-kader dat hoge ogen kan gooien in Aken. “Niet alleen Anky is tegenwoordig van wereldklasse. Edward Gal en Imke Schellekens-Bartels hebben ook aangetoond dat zij steeds beter worden met Lingh en Sunrise.”
Jos Lansink onderwijst talenten
Joost Post, Siebe Kramer en Jurre van Bommel. Zij hadden gisteren het genoegen om op het hoofdterrein een AA Drink-clinic te krijgen van Jos Lansink. De tegenwoordig voor België uitkomende ruiter gaf de drie talenten ten overstaan van het publiek een openbare les. “Zo zie ik het inderdaad. Ik heb ze weer een beetje huiswerk meegegeven”, aldus Lansink, onder andere gouden medaillewinnaar met de Nederlandse equipe op de Olympische Spelen van Barcelona in 1992. “Talenten zijn erg afhankelijk van het materiaal dat ze onder zich hebben. Op een oude fiets komen ze niet over die hindernissen.” Waarmee Lansink maar gezegd wil hebben dat topsport meer is dan alleen maar af en toe een wedstrijdje springen. Mentaliteit, hard werken en altijd beter willen worden. Dat zijn eigenschappen waar toekomstige topruiters aan moeten werken.
Aanwezig talent wil dus niet altijd zeggen dat er een topruiter of een toppaard uit voort groeit. “Talent wordt niet geboren, maar gemaakt. Het belangrijkste is om respect te creëeren tussen mens en dier. Als een paard wil is het altijd sterker dan de ruiter. Je moet dus overwicht en vooral respect zien te krijgen. Spanning en ontspanning moet je tijdens de wedstrijd zien af te lossen. Wat een ruiter vooral niet moet doen is denken dat je altijd sterker kunt zijn. Probeer slimmer te zijn en het paard het goede gevoel te geven.”
Springtalent Siebe Kramer
Dat Siebe Kramer een springtalent is, staat buiten kijf. De 23-jarige Oud-Beijerlander, die vandaag in actie komt in de finale van de Zuid-Holland Cup springen, is tweevoudig Nederlands kampioen in de Z-klasse en is opgegroeid met paarden. Dag in, dag uit is Kramer met de dieren bezig. Geenszins vreemd, want hij komt uit een echte paardenfamilie. Op het bedrijf van zijn vader is hij dagelijks te vinden. “We hebben een fokkerij en daar rijd ik de hele dag door, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds een uurtje of zeven. Niet alleen op onze paarden, maar ook op die van derden. Ideaal voor mij, omdat ik daardoor hele dagen kan trainen. Dat is enorm belangrijk, uren maken op het paard. Hoe meer, hoe beter. Paardrijden is mijn passie. Ik zat al met mijn moeder op een paard voordat ik überhaupt kon lopen. Het is me met de paplepel ingegoten.”
Op het CHIO Rotterdam gaf Kramer op vrijdag zijn visitekaartje af door in de kwalificatieronde van de Zuid-Holland cup springen in een barrage met negen combinaties met Renoir te winnen. Vandaag vindt de eindronde van de springrubriek plaats met Kramer en Renoir (eigendom van voormalige bestuurslid Jan Willem Körner) als grote kanshebbers voor de eindzege. “Natuurlijk hoop ik weer zo hoog te scoren. De vorm van de dag is bepalend. Vrijdag was een twee fasen parcours, waarbij de tweede op tijd ging. Daar heb ik mijn winst geboekt, omdat ik een groot paard heb. Hopelijk klopt vandaag ook alles.” Aan zijn ambities ligt het in ieder geval niet. “Ik ben nog jong en weet nu nog niet waar mijn top ligt, maar ooit hoop ik de Olympische Spelen te halen,” aldus Kramer.
Dura Vermeer en CHIO horen bij elkaar
De naam Dura en het CHIO Rotterdam zijn niet meer los van elkaar te zien. Sinds de grootvader van Job Dura, lid van de Raad van Bestuur van bouwonderneming Dura Vermeer, vlak na de oorlog betrokken raakte bij het concours hippique is de band tussen beide partijen alleen maar hechter geworden. Dura: “Het CHIO Rotterdam past bij ons bedrijf. Het straalt cultuur en sfeer uit. Een betere gelegenheid voor de jaarlijkse ontvangst van onze relaties is nauwelijks denkbaar.”
Bijna negenhonderd gasten, allemaal bij elkaar in het Kralingse Bos. “Dura Vermeer is sponsor van het CHIO vanuit de historisch gegroeide band tussen het evenement en het bedrijf, om die reden zullen wij ons sponsorschap niet snel uit handen geven”, verzekert Dura. “Het sponsorschap is voor Dura Vermeer ook een middel om de banden met relaties te verstevigen. Sport is onafhankelijk, het heeft iedereen wat te bieden. Daarbij is het CHIO een goede gastheer, de gastenontvangst is ieder jaar opnieuw perfect verzorgd. De omgeving maakt het plaatje compleet.”
Veiling Ugg succesvol
Het goede doel werd gisteren niet uit het oog verloren. “Daar aan de bar”, klonk het vanaf het podium regelmatig uit de mond van veilingmeester Max Hemelraad van Sotheby’s. Ugg Australia-laarsjes, beschildert door patiëntjes van het Sophia Kinderziekenhuis en door bekende Nederlanders werden geveild in het Stroodorp. Een paar ‘bruidslaarzen’ beschilderd en aangekleed door Mary Borsato was het pronkstuk van de veiling. Zij werden voor €2000,- geveild. De opbrengst kwam geheel ten goede aan het Sophia Kinderziekenhuis. Evenals de twee schilderijen van reclamebureau great:, die onder andere verantwoordelijk zijn voor de opmaak van dit dagjournaal.
De persoonlijke noot van... Con Schoenmakers, penningmeester
In deze serie de persoonlijke herinnering van een bestuurslid. Wat maakt het CHIO zo mooi, leuk of speciaal. In deze laatste aflevering: Con Schoenmakers, penningmeester.
“Ik ben pas voor het derde jaar bestuurslid van het CHIO Rotterdam, de gebeurtenis die me het meest is bijgebleven stamt alweer van veel langer geleden. In 1986 bezocht ik het concours als toeschouwer, ik had een plaats in de businessruimte van ING. De box raakte die dag hoe langer hoe voller. Net op dat moment kwam een voornaam lid van de Raad van Bestuur zijn plaats opeisen, geflankeerd door zijn behoorlijk forse vrouw. Met die typering schilder ik haar nog rooskleurig af. Het echtpaar leverde accuut plaatsgebrek op. De heer Zadelhoff stak zijn hoofd om de hoek. Een markant figuur, ook in die tijd al. Zijn firma had een ruimte grenzend aan de onze. ‘Hier is plaats genoeg, kom gerust’, riep hij uit. Terstond ondernam hij een poging de echtgenote van de bestuurder over de omheining te tillen. Te slepen, beter gezegd. Een hilarisch gezicht dat me altijd is bijgebleven.”